
I just noticed that SABnzbd+ fetched the first two Episodes of 24 Season 8 this morning… Just as Heroes is coming to an end, and Lost‘s final season is about to start as well…
Adam Savage en Jamie Hyneman van de Mythbusters gingen vandaag (in een redelijk oude aflevering uit 2005) proberen hun bier zo snel mogelijk te koelen. Geen mythes zoals bierblikjes overgieten met benzine en in de fik steken, maar pogingen met koudijs en vloeibare stikstof. Een echte bierproever werd erbij gehaald om de koelheid van het bier te testen, en deze bierproever lijkt toch smaak te hebben want op het krijtbord in zijn kroeg heeft hij in hele grote letters Grolsch geschreven. Het kost dan wel $ 4,25 ( = € 2,98 ) maar dan heb je ook wat

Grolschbusters - zo zonder context is het toch een beetje een dubieus dubbelzinnige ondertiteling...
Niet alleen Jamie en Adam kunnen heel goed bierkoelen, maar -hun junior Mythbuster- Kari Byron kan er ook wat van

Kari Byron cooling beer
Doe mij maar zo’n koud biertje, maar liever geen Buttweiser…
Niet alleen gaf Willem vandaag een soort van afscheidsfeestje ter ere van zijn road trip naar Mongolië (in een wit-Russische-imitatie-VW-bus-met-defecte-motor), maar ook was hij op het wonderlijke kastje te zien bij Netwerk. Onderwerp: phising technieken bij internetbankieren dmv het aanvragen van SSL certificaten op de naam van de bank icm het hacken van (bijvoorbeeld) routers. Wat niet echt werd genoemd is dat dit al zeker 10 jaar mogelijk is, maar toch een leuke hack en -vóóral- een leuke publiciteitsstunt

Willem wearing his Steve Jobs shirt on national television
Blijkbaar zijn er gespecialiseerde marketing bureau’s die goede ideeën bij diverse media droppen, en als het onderwerp nieuwswaardig is dan kan het bedrijf worden genoemd in het item. Slimme manier om credibility op te bouwen
Willem, fijne vakantie
Vanavond ben ik begonnen aan aflevering één van Harper’s Island. Een relatief nieuwe TV serie die gaat over een eiland voor de kust van Seattle (je weet wel, grunge capital in de staat Washington). Een boot vol gasten begeeft zich naar het pitoresque eiland voor een groot bruiloftsfeest, maar één voor één worden de gasten afgeslacht. Kortom: klinkt als een goeie serie
Bij de aantiteling werd de naam van de producente van de serie genoemd, zou ze weten wat haar naam betekent?

Harper's Island - Jill Nakedbird
Platenmaatschappijen? Geldwolven! Hoogwaardige apparatuur? Overbodig! Recording Studio? Heb je die niet bij je dan?
Bandlid Keith van ‘The 88′ struinde al tourende in het voorprogramma van de B52′s in de tourbus door de App Store en kwam het programma FourTrack tegen waarmee in (de naam zegt het al) vier verschillende tracks opgenomen kan worden. De band besloot een nieuw nummer helemaal met het programma op te nemen. Met een kinderdrumstel met doeken erover, een gitaarversterker uit grootmoeders tijdperk en een goedkoop Yamaha keyboard gingen ze aan de slag. Alles werd opgenomen met FourTrack op een iPhone en op een Mac gemixt. Resultaat: het nummer ‘Love is the thing’, nu te koop in de iTunes Store.

International Film Festival Rotterdam 2009
Omdat vandaag, op de laatste dag van de 38e editie van het International Film Festival Rotterdam, weer de Volkskrantdag werd georganiseerd, ben ik met Wouter, Rosmarijn en Arjan naar Rotterdam gegaan. Kortom, het was weer tijd voor een dag film kijken en zien wat er op je af komt
Dit jaar liepen we route 10:

Volkskrantdag 2009
De eerste film was een Nieuw Zeelandse film (The Strength Of Water) over een Maori familie waar het dochtertje om het leven komt en haar broertje het verlies niet helemaal goed verwerkt.

The Strength Of Water
De film daarna (Troubled Water) was een best wel goede Noorse film over een jongen die na een aantal jaar in de gevangenis te hebben gezeten, ivm de onbedoelde … Read moremoord op een jongetje, weer terugkomt in de maatschappij als Orgel Speler in een kerk. De film gaat over twee perspectieven (die van deze jongen en die van de moeder van het vermoorde jongetje) en het moment dat de moeder van het vermoorde jongetje de reintegrerende moordenaar herkent. Goeie film, zeker de moeite waard.

Troubled Water
De derde film (Pomegranates and Myrrh) was een film over een Palesteinse familie in de Gaza strook; over grondonteigening door de Israeliers, gevangenschap en een liefdesverhouding. Eigenlijk meer een Palesteinse propaganda film die veel te lang duurt. Niet echt een aanrader.

Pomegranates and Myrrh
De vierde en laatste film die we zagen (we hebben nummer 5 geskipped) was een zwartgallige Franse komedie (Louise-Michel) over een troosteloos Noord-Frans stadje waar de lokale fabriek stiekum in een weekend (zonder dat de medewerkers het weten) werd gesloten en leeggehaald. De mensen die maandag aan het werk gaan treffe een lege hal aan en … Read morebesluiten wraak te nemen op de directeur en een huurmoordenaar in te schakelen. De film heeft zeker grappige momenten, en we hebben ook goed gelachen, maar de film zit vol met dermate treurige deprimerende types dat ik er denk ik toch niet snel uit mezelf naartoe zou gaan
Als je het vergelijkt met Amelie Poulain (de hoofdrolspeelster speelt ook in Amelie) dan is Amelie een vrolijke optimistische komedie, dit was een zwarte deprimerende troosteloze komedie

Louise Michel
Kortom, beste film van de dag was ‘Troubled Water’ (nummer twee)
Ik ben zojuist even officieel Man Bijt Hond fan geworden. De NCRV heeft leden nodig om hun A-status te behouden, en dus programma’s als Man Bijt Hond te kunnen blijven maken. Hoewel ik niet per se fan ben van alle programma’s van de NCRV moet ik wel altijd erg lachen om de grappige items van Man Bijt Hond. Vandaar dat ik graag deze programmamakers steun, en als leuke bonus ontvang ik er ook nog een schitterend Man Bijt Hond schort voor terug. Nu nog een keuken…. En een huis…

Papa-ooma-mow-mow, papa-ooma-mow-mow
Papa-ooma-mow-mow, papa-ooma-mow-mow
Ooma-mow-mow, papa-ooma-mow-mow…
De laatste dagen had ik me voorgenomen meer van de stad te gaan bekijken, maar draaide het er steeds op uit dat ik eigenlijk veel heb gewinkeld. Op zich niet verkeerd natuurlijk om zo vlag voor mijn vlucht naar huis nog even mijn garderobe aan te vullen. Daarnaast heb ik New York ook al met Joost bekeken dus ik heb niet echt het gevoel dat ik iets mis.
Vlak naast het World Tradecenter gat staat Century 21, een department store waar heeeel veel designer kleding voor weinig wordt verkocht. Van Versage pakken (van $ 1500,- voor $ 600,-) tot Billabong shirts. Dus ik ben weer twee Billabong shirts, een Ben Sherman blazer (van $ 229,- voor $ 79,-) en riem rijker. Bijna nog een pak gekocht maar dat vond ik wat te veel van het goede. Te meer omdat ik eigenlijk nooit pakken draag
Maar leuk shoppen voor die prijzen, dus als je in New York bent, ga eens kijken

Daarna ben ik even een Clam Chowder (naast kreeften de specialiteit van New England) gaan eten bij The Soup Man, oftewel de humeurige soepgrootheid beter bekend als de Soup Nazi (no soup for you!!) onder Seinfeld kijkers
Gelukkig ging het er een stuk vriendelijker aan toe dan in de Seinfeld aflevering.
Omdat ik de laatste tijd wat Hollywood films had gezien en ik wel weer zin had in een goeie art-house film ben ik naar Sunshine Cinema (volgens internet recensies de beste art-house bioscoop hier in New York) getogen om Ne Le Dis à Personne (Tell No One, 7.5 op imdb) te gaan zien.

Het verhaal draait om Alexandre Beck, die 8 jaar na de bruto moord op zijn vrouw opeens een e-mail van haar ontvangt… Wat een een goeie film zeg, stukken beter dan veel van de rommel die in Hollywood wordt gemaakt. Kortom, ga hem zien ga hem zien (of download hier de 7GB 720p BluRay rip met Nederlandse en Engelse ondertitels)
Op de terugweg ben ik via Times Square teruggelopen naar mijn guesthouse om onderweg nog wat avondfoto’s van de stad te maken. Ik heb de laatste tijd weinig foto’s gemaakt, op zich niet verkeerd aangezien ik al ca 120GB aan foto’s heb gemaakt tijdens mijn reis





Oh, en Onno vroeg me om een foto te maken van het appartementen complex waar hij een jaar heeft gewoond omdat hij nieuwschierig was of er al een skyskraper naast was gebouwd. Zo te zien heeft Google Streetview toch gelijk want er staat nog steeds helemaal niets naast je voormalige woning
Bij deze dan de foto:

En dan nu: oogjes dicht en snaveltjes toe…
Vandaag wilde ik op zoek gaan naar wat nieuwe kleding. Omdat ik vóór mijn vertrek enigzins heb bezuinigd op nieuwe kleding, de belasting en dollar koers hier nog steeds gunstig zijn en ik wel weer wat nieuws kan gebruiken wilde ik vandaag nog even wat gaan inslaan in New York. En dat is ook wel gelukt. Ik ben nu 3 Energie spijkerbroeken (toch wel echt mijn jeans merk), een Adidas luie-regenachtige-gedownloade-tv-series-zondag trainingsbroek (of zal ik dan toch echt gaan sporten?), een nette grijze Ben Sherman broek en een Ben Sherman Polo rijker. En -even de schade berekend- $ 781,91 (€ 560,27) lichter. Maar goed, je kan beter iets goeds kopen voor wat meer geld, dan wat slechts voor minder. En anders had ik ‘t in Nederland nog wel gekocht en was ik duurder uit dan hier
Toen ik rond zessen weer in mijn kamer was heb ik even gedouched en ben ik weer de stad in gelopen om een portable harddiskje te halen. Die had ik wel nodig want ik had geen ruimte meer over op mijn laptop, ik heb de laatste tijd nogal wat tv series gedownload in HD formaat.
Onderweg naar de Best Buy op 5th street kwam ik op 53rd street tussen 6th en 5th avenue (vlak voorbij het MOMA) opeens een horde fotografen tegen. Blijkbaar waren ze BA-nen (Bekende Amerikanen, of zal ik maar het begrip bananen hiervoor introduceren?) aan het fotograferen. Een blik op het doelwit deed niet echt bellen rinkelen dus ik vervolgde maar gewoon mijn route.
Een stukje verder echter liep de enigzins bekende kleine medemens (je mag volgens Ricky Gervais tegenwoordig geen dwerg meer zeggen) Peter Dinklage uit de Britse komedie: Death At A Funeral (7.3 op imdb) voorbij (en het is vanwege zijn geringe lengte dus hoogst onwaarschijnlijk dat het hier een lookalike betreft). Blijkbaar was er dus toch iets aan de gang?

Na mijn bezoekje aan Best Buy (de dag werd nog een stukje duurder dan die al was) heb ik een kaartje voor Miracle at St. Anna gehaald (5.5 op imdb) en ben ik wat gaan eten bij Applebees. Ik zie al weken commercials van Applebees dus ik wilde er nu wel eens gaan eten. Ik verwachte een soort van fastfood restaurant maar het bleek een soort keten restaurant te zijn. New York is een vrij individualistische stad dus ik zat er, evenals meerdere mensen, in mijn eentje van een fijne steak (al in geen tijden meer op) met shrimps te genieten met een Samuel Adams ernaast.
Daarna dus naar de film geweest. Op zich wel een aardige vermakelijke (en lange: 2.5 uur!) film, maar hij had iets korter gemogen want nu was hij soms net iets te langzaam en wat saai. Check de trailer:
En nu ga ik slapen! Het is alweer 02:29 en ik was eigenlijk van plan eens vroeg te gaan slapen… mooi niet dus