Category Archives: travels

Immer gerade zurück nach die Niederlände

Posted on by
Reply

Na op 3 dagen na een half jaar in het buitenland te hebben doorgebracht ben ik weer in Nederland aangekomen. Om dat moment te vieren zijn we (ik en mijn ontvangstcommité) naar de Lage Vuursche getogen om daar een Oud Hollandsche Pannekoek met Ardennenspek en Kaas te eten. De herfst is hier behoorlijk ingezet en hij ruikt hier in Nederland toch echt anders dan in andere delen van de wereld. Dat zijn toch de kleine dingen die je mist als je weg bent :)

Laatste middagje in Boston

Posted on by
2

Vandaag was mijn laatste dagje in Boston en de afsluiter van mijn 6 maanden reizen. Voordat ik om 15:30 mijn auto op Boston airport in moest leveren zijn we nog even met zijn 5-en de stad in gegaan om nog een beetje de stad te bekijken. Gelukkig dat het schitterend weer was vandaag, want dan heb ik toch nog een beetje een rondleiding gehad. Vorige keer dat ik met Amy en Colin op stap kon zijn we uit angst te verdrinken het huis niet meer uitgeweest :)

Colin en Amy voor de voordeur van hun appartementen complex in Jamaica Plain, Boston.

Charlotte, Amy en Lotte zijn als voormalige huisgenoten weer herrenigd :) Alleen Stacy ontbreekt nog, maar aangezien die net een hongerige zuigelinge in huis heeft zat het er voor haar niet in om de reunie compleet te maken.

Colin’s Private shopper

De stoere bikkel kijkt toe of zijn private shopper wel zijn werk goed doet

Charlotte vond het niet leuk dat ik alleen maar krantenbakken wilde fotograferen, ze vond zichzelf toch beter fotomateriaal ;)

Mooi herfstkleuren palet in een Maple tree

Amy probeert op een lastige manier het gras van dichterbij te bekijken…

…Charlotte heeft een handiger manier verzonnen.

Uiteraard moeten CharLotte2 ook nog even op de foto bij de eendjes ;)

Salem

Posted on by
Reply

Zaterdag zijn we met de auto (wat gezien de verkeersdrukte een slecht idee bleek te zijn) naar Salem gereden. De herinneringen aan de heksenverbrandingen in 1692 wordt levendig gehouden en (gezien het macabere karakter) vreemd genoeg door de bewoners gekoesterd. Vanwege dit griezelige verleden is Salem de place to be tijdens Halloween, en het plaatsje staat vol kraampjes, verklede mensen, spookhuizen, heksen wandelingen, heksen musea en andere horror activiteiten. Kortom, een leuk dagje uit en de kans om nog even een Cheesecake te scoren alvorens naar Nederland te vertrekken ;)

Na Salem hebben we Lotte en Charlotte opgehaald van het vliegveld en zijn we terug naar Jamaica Plain gereden. Omdat iedereen wel hongerig was geworden -hetzij van de vliegreis en bijbehorende jet-lag, hetzij van het niets doen in het park- zijn we ‘s avonds naar een restaurantje gewandeld voor een All American Hamburger. De serveerster vond onze fooi van ca $ 4,- te karig en kwam woedend verhaal halen; hoe we het in godsnaam in ons hoofd durfden te halen haar zo weinig fooi te geven en of we wel even wat meer achter wilden laten. Hoewel wij met stomheid geslagen toekeken naar deze uitval en we eigenlijk geneigd waren de $ 4,- fooi terug te nemen na deze tafel terreur, hebben we toch nog het fooi bedrag ruim verdubbeld. We zijn te goed voor deze wereld…

Colin kijkt nonchalant over het water van Salem (vergroten)

Amy geniet van het kodak foto moment (vergroten) :)

Zonnige balonnen (vergroten)

Iemand heeft het pompoen snijden tot kunst verheven

Je kan met die kleuren niet genoeg Maple trees fotograferen :)

Zie dan toch, die mooie kleuren :)

Even relaxen in het park…

…met strak blauwe lucht…

…Colin valt gewoon in slaap in de zon. Amy is zelfs een beetje verbrand in de zon. Ik ook trouwens, alleen herstelde ik wat sneller ;)

Institute of Contemporary Art

Posted on by
Reply

Vandaag ben ik even naar het Institute of Contemporary Art (ICA) gegaan. Het was een vrij klein museum, en vooral de sculpturen van alledaagse objecten van Tara Donovan spraken me erg aan. Ze maakte reliëfen en berglandschappen van plastic bekertjes en limonade rietjes, grote kubussen van miljoenen naalden, tandenstokers en veiligheidsglas, landschappen van plakband en stalagmieten van doorzichtige knoopjes. Erg leuk en verfrissend :)


Thuisgekomen moesten Colin en Amy hard aan de slag om het huis klaar te maken voor het langverwachte bezoek, want morgen komen Lotte en Charlotte aan!

Colin kan niet alleen goed headbangen, hij kan ook heel goed koken en stofzuigen!

Het appartement is zo groot dat hij met de fiets van de keuken naar de slaapkamer moet rijden, wat een luxe!

Huifkarren en trekpaarden

Posted on by
Reply

Ik ben weer een illusie armer. In tegenstelling tot mijn verwachting dat de Amish echt in een middeleeuwse wereld leefden, afgezonderd van de moderne maatschappij, bleken ze gewoon tussen het modernere volk te wonen. Ze rijden weliswaar rond in huifkarren, dragen klederdracht en houden er een ouderwetse levensstijl op na, maar soms trekken die paarden gewoon modern materieel, rijden de in klederdracht gehulde kindjes gewoon op plastic driewielertjes en loopt er soms ook gewoon een stroomkabel een Amish huis in.

Ik had mij altijd een afgezonderd gebied met dirt roads voorgesteld, onaangetast door de moderne wereld. Maar het is een klein gebied, ingesloten door snelwegen, Amish toeristen centra en vele motels. Overal gewoon geasfalteerde wegen. Dan kan je in principe ook gewoon de bijbelbelt omtoveren tot toeristische attractie :)

…Amish onderbroeken…

Ik stond net wat foto’s te maken toen deze koets voorbij kwam. In de koets zaten een jongen en een meisje die me met grote ogen, angstig en verwonderd aankeken. Een indringer uit de moderne wereld! ;) Ik was vast het kwaad in hun ogen :)

Dit was het enige stukje authentiek dirt road wat ik tegen ben gekomen, met grote karrenpaarden in de voorgrond, karrensporen in de dirt en een Amish boerderij in de verte. Toen ik de weg verder vervolgde was er een Amish man met ringbaardje een stapel plaatstaal zijn akker uit aan het trekken. Ik zwaaide hem gedag en hij zwaaide mij met een glimlach terug. Ik ben dus blijkbaar niet zo evil…

Daarna ben ik in één (zeven urige) ruk terug gereden richting Boston en zit ik nu weer in Cape Cod. Ik had toch wel zin om mijn laatste dagen nog een beetje relaxed bij het strand door te brengen. In dat licht was mijn rit naar Pensylvania Dutch Country dus een beetje nutteloos, maar dat krijg je als je niet planned maar van dag tot dag leeft ;)

Onderweg de laatste twee podcast series van Ricky Gervais, Steven Merchant en Karl Pilkington geluisterd (Series three & The Podfather) en ik was nu toch wel erg benieuwd geworden hoe Karl Pilkington eruit zou zien (quote: He’s got a head like a fucking orange!). Ik dacht in eerste instante dat hij een typetje speelde, maar na al die podcasts begin ik nu toch te twijfelen of hij niet echt een idioot is….

Dutch Country

Posted on by
1

Vanochtend ben ik op tijd opgestaan (lees: 08:45) om de andere douchegenoten voor te zijn. Ik deel namenlijk één badkamer met drie andere kamers. Aangezien ik om 10:00 mijn auto op zou halen, ik om 11:00 uit moet checken en het toch nog een half uurtje lopen is (East 50th Street) wilde ik vertragingen voorkomen. En dat was maar goed ook…

Aangekomen bij National kreeg ik een blauwe Dodge, maar de sigareten aansteker bleek niet te werken. Dat wordt weinig TomTom-en zonder stroom. In het kantoor zeiden ze echter dat ze geen andere auto voor me hadden, en dat ik de auto om kon ruilen bij het kantoor op West 77th street. Gelukkig maar dat alle straten hier genummerd zijn anders was het een drama geweest zonder TomTom.

Bij het andere kantoor heb ik de Dodge ingeleverd en kreeg ik er een Pontiac G6 voor terug. Gelijk de sigareten aansteker gechecked en die bleek gelukkig gewoon te werken. Het grappige was is dat de auto van buiten nagenoeg hetzelfde is als de Chevrolet Malibu die ik hiervoor had, alleen het interieur is wat soberder ingericht (beiden General Motors natuurlijk). En lelijker. Volledig zwart interieur en alles wat licht kan geven geeft rood licht. Het geeft een beetje het gevoel van een pooierwagen. Zo maar even een bontkraag en nertsen mantel halen bij de outlet ;)

Wat trouwens wel bizar is dat ik ook van deze auto steeds een statische ontlading krijg als ik het portier dichtgooi; het zal wel aan het model auto liggen denk ik?

Nadat ik de auto had omgeruild ben ik teruggereden naar de Bed & Breakfast waar ik (illegaal) naast een brandkraan parkeerde en -aangezien het al 11:15 was- de trap op rende om mijn spullen te halen. Toevallig stond er al een jongen op mijn kamerdeur te kloppen dat ik uit moest checken. Maar goed dat ik vanochtend op tijd was opgestaan ;)

Wat een drama was het om Manhattan uit te komen zeg, je rijdt er 5 minuten over 100 meter. 9th Avenue staat helemaal vast. Het lijkt wel alsof de New Yorkers tijdens hun autorijlessen als eerste leren hoe de claxon werkt (en misschien ook wel als enige gezien de hoeveelheid deuken in de autos hier), ze laten hem nooit meer los lijkt wel. Maar ik kan me ook wel voorstellen dat je, als je dag in dag uit in deze toestand rond moet rijden, enigzins geïrriteerd bent als iemand voor je 1 seconde te laat op zijn gaspedaal drukt bij groen licht ;)

Ik heb -na een blik in mijn Lonely Planet- de TomTom geprogrammeerd naar Lancaster, Pensylvania te navigeren. Dutch Country. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden heeft dit niets te maken met enige Nederlandse afkomst, maar met Duitstaligen; Deutsch wat is verbasterd tot Dutch. Logisch, nietwaar? En Dutch Country is Amish terrein. Ik wilde al een poosje zien hoe die mensen op primitieve wijze in deze moderne tijd leefden, dus morgen zal ik wat Amish dorpjes gaan bezoeken.

Ik twijfelde of ik naar Philidelphia en Washington DC zou gaan, maar ik heb eerlijk gezegd wel een beetje genoeg stad gezien de laatste paar dagen. Manhattan is heel leuk, maar ik vind het ook wel weer fijn om weg te zijn uit die betonnen jungle. Hele interessante stad (de Amerikaanse stad als je ‘t mij vraagt), maar net iets te veel hoogbouw, viezigheid, drukte en beton. Ik denk er nu dus over om via New York state weer omhoog te rijden naar New England (de herstkleuren zijn nu beter te zien) en misschien nog wat kust in Maine of Cape Cod mee te pakken (beetje op / aan het strand rondhangen) voor ik vrijdag weer in Boston ga aankomen.

Maar misschien bedenk ik me morgen wel en ga ik toch nog even naar Washington DC…. :P

MOMA – Museum Of Modern Art

Posted on by
Reply

Op mijn laatste dag in New York ben ik weer naar het MOMA gegaan; het Museum Of Modern Art. Ik was er in 2007 ook al met Joost geweest. Naast de vaste collectie die ik al grootendeels had gezien was er een tijdelijke tentoonstelling: Van Gogh and the Colors of the Night. De tentoonstelling ging zoals de titel al doet vermoeden over zijn passie om schemeringen en zonsondergangen te schilderen. De meeste schilderijen waren afkomstig uit Nederland (het Van Gogh museum, het Centraal Museum en ‘t Kröller Müller). Het grappige is dat ik op het einde van mijn reis hier in New York de aardappeleters zie hangen, terwijl ik dat vlak voor mijn vertrek vanuit Nederland ook in Amsterdam heb gezien :)

Ook hier hadden ze brieven van Vincent liggen die hij schreef aan zijn broer Theo. In de brief waarin hij zijn broer een schets stuurde van De Aardappeleters schreef hij dat hij zich verwonderde dat ie nog geen woord van Theo had gehoord en vertelde hij dat hij net thuis was gekomen van de boerderij waar hij de aardappeleters had geschilderd. Het geeft toch wel een extra dimensie aan het papiertje als je ook kan lezen wat er staat. Er stond een vrouw naast me en die zei: who can read that? Waarop haar man/vriend antwoorde: first of all, it’s in Dutch. Vrouw: oooooh. Wederom een typisch geval van wereldvreemde Amerikanen. Op zich ook wel te verwachten van een land wat zijn nationale sporttoernooi The World Series noemt, terwijl er geen ander land aan meedoet. Typerend voor het wereldbeeld van de gemiddelde Amerikaan.

Wederom was de impressionisten afdeling erg leuk om te zien, hier heb ik twee detail opnamen gemaakt van Port-en-Bessin (links, 1888) en Setting Sun, Sardine Fishing, Adagio, Opus 221 (rechts, 1891) van Paul Signac. Één van de drijvende krachten achter het pointillisme.

Verder was er ook nog een tentoonstelling over prefab houses en modulair bouwen, en er was een kleine tentoonstelling naar aanleiding van het recent aangekochte werk van Rem Koolhaas: Plan of Dreamland. Nederland was dus goed vertegenwoordigd in de losse tentoonstellingen ;)

Na de tentoonstellingen te hebben bezocht was het tijd om weer even wat plaatjes te schieten van het MOMA en omgeving. Daarna ben ik wat gaan experimenteren met het fotograferen van bewegende onderwerpen, en dat ging me vrij goed af. Zie hier een slideshow van foto’s die ik vandaag heb gemaakt:

Morgen ochtend ga ik weer een autotje ophalen (deze keer een kleine economy) voor een weekje. Het plan is om vrijdag weer in Boston aan te komen zodat ik nog even wat tijd heb met Colin en Amy voordat ik zondag weer terug vlieg naar Nederland…

Shop till you drop

Posted on by
Reply

De laatste dagen had ik me voorgenomen meer van de stad te gaan bekijken, maar draaide het er steeds op uit dat ik eigenlijk veel heb gewinkeld. Op zich niet verkeerd natuurlijk om zo vlag voor mijn vlucht naar huis nog even mijn garderobe aan te vullen. Daarnaast heb ik New York ook al met Joost bekeken dus ik heb niet echt het gevoel dat ik iets mis.

Vlak naast het World Tradecenter gat staat Century 21, een department store waar heeeel veel designer kleding voor weinig wordt verkocht. Van Versage pakken (van $ 1500,- voor $ 600,-) tot Billabong shirts. Dus ik ben weer twee Billabong shirts, een Ben Sherman blazer (van $ 229,- voor $ 79,-) en riem rijker. Bijna nog een pak gekocht maar dat vond ik wat te veel van het goede. Te meer omdat ik eigenlijk nooit pakken draag ;) Maar leuk shoppen voor die prijzen, dus als je in New York bent, ga eens kijken ;)

Daarna ben ik even een Clam Chowder (naast kreeften de specialiteit van New England) gaan eten bij The Soup Man, oftewel de humeurige soepgrootheid beter bekend als de Soup Nazi (no soup for you!!) onder Seinfeld kijkers :) Gelukkig ging het er een stuk vriendelijker aan toe dan in de Seinfeld aflevering.

Omdat ik de laatste tijd wat Hollywood films had gezien en ik wel weer zin had in een goeie art-house film ben ik naar Sunshine Cinema (volgens internet recensies de beste art-house bioscoop hier in New York) getogen om Ne Le Dis à Personne (Tell No One, 7.5 op imdb) te gaan zien.

Het verhaal draait om Alexandre Beck, die 8 jaar na de bruto moord op zijn vrouw opeens een e-mail van haar ontvangt… Wat een een goeie film zeg, stukken beter dan veel van de rommel die in Hollywood wordt gemaakt. Kortom, ga hem zien ga hem zien (of download hier de 7GB 720p BluRay rip met Nederlandse en Engelse ondertitels) :)

Op de terugweg ben ik via Times Square teruggelopen naar mijn guesthouse om onderweg nog wat avondfoto’s van de stad te maken. Ik heb de laatste tijd weinig foto’s gemaakt, op zich niet verkeerd aangezien ik al ca 120GB aan foto’s heb gemaakt tijdens mijn reis ;)

Oh, en Onno vroeg me om een foto te maken van het appartementen complex waar hij een jaar heeft gewoond omdat hij nieuwschierig was of er al een skyskraper naast was gebouwd. Zo te zien heeft Google Streetview toch gelijk want er staat nog steeds helemaal niets naast je voormalige woning :) Bij deze dan de foto:

En dan nu: oogjes dicht en snaveltjes toe… ;)