40 jaar Abbey Road

Vandaag is het precies 40 jaar geleden dat -inmiddels overleden- Iain MacMillan de Fab Four fotograffeerde op de Londense Abbey Road na het nagenoeg afronden van de opnamen van het gelijknamende album. Terwijl een agent het verkeer tegenhield liepen de Beatles een aantal keer over het zebra pad heen en weer en maakte Iain MacMillan foto’s vanaf een trapje.

Abbey Road

Abbey Road

Op een gegeven moment schopte Paul McCartney zijn sandalen uit en liep blootvoets en uit de pas het zebra pad over. Dit was samen met diverse andere aanwijzingen in hun muziek en albumhoezen voer voor het gerucht dat Paul McCartney eigenlijk in 1966 was omgekomen bij een auto ongeluk en was vervangen door dubbelganger William Campbell.

Uiteindelijk is het één van de bekendste album hoezen geworden waarbij de fotolocatie veel toeristen trekt en door diverse bands is nagedaan, zoals hieronder door de Red Hot Chili Peppers.

The Red Hot Chili Peppers - The Abbey Road E.P.

The Red Hot Chili Peppers - The Abbey Road E.P.

De top 10 grootste albums die ook toeristische trekplijsters zijn geworden om de hoezen vind je hier. Toevalligerwijs wordt de lijst aangevoerd door een Album die ik ook al tijden een keer wil opzoeken: Paul’s Boutique :)

Beastie Boys - Paul's Boutique

Beastie Boys - Paul's Boutique

En de Battersea Powerplant (in Londen) staat ook nog steeds op mijn verlanglijstje:

Pink Floyd - Animals

Pink Floyd - Animals

Arctic Monkeys – Humbug

Zojuist verscheen Humbug, het nieuwe album van de Arctic Monkeys -dat op 24 augustus wordt gereleased- op torrent sites. Het lijkt niet echt een rip van het daadwerkelijke album te zijn (want sommige nummers hebben cover art van singles en de nummering klopt niet) maar toch wel een lekkere plaat. Kan je in ieder geval even voorluisteren voor het meebrullen op Lowlands Pukkelpop ;)

Arctic Monkeys - Humbug

Arctic Monkeys - Humbug

Straat historie

Mijn appartement staat in het oudste deel van de stad, wat inhoud dat er hier natuurlijk al behoorlijk wat is gebeurd en heeft gestaan. Zo plaatste ik een poosje terug al een foto van de prachtige Wouda Toren van het voormalig Wilhelmina Kinderziekenhuis, en zojuist kwam ik de volgende foto’s tegen bij het Utrechts archief:

1890-1904

1890-1904

Gezicht in de Groenestraat te Utrecht met de voorgevels van enkele huizen; rechts op de achtergrond een gedeelte van een huis aan de Nieuwegracht (jaren 50, Smilda, G.J.C.A.)

Gezicht in de Groenestraat te Utrecht met de voorgevels van enkele huizen; rechts op de achtergrond een gedeelte van een huis aan de Nieuwegracht (jaren 50, Smilda, G.J.C.A.)

Gezicht in de Groenestraat te Utrecht met de huizen nrs. 28 (rechts van het midden)-lager; op de achtergrond een huis aan de Lange Nieuwstraat.

Gezicht in de Groenestraat te Utrecht met de huizen nrs. 28 (rechts van het midden)-lager; op de achtergrond een huis aan de Lange Nieuwstraat.

Gezicht in het hofje met de huizen Groenestraat 24 (midden)-hoger te Utrecht.

Gezicht in het hofje met de huizen Groenestraat 24 (midden)-hoger te Utrecht (1963, G.J.C.A. Smilda)

Gezicht in de Groenestraat te Utrecht met de huizen nrs. 54-lager; geheel links op de achtergrond een gedeelte van enkele huizen aan de Lange Nieuwstraat (03/06/1963, G.J.C.A. Smilda)

Gezicht in de Groenestraat te Utrecht met de huizen nrs. 54-lager; geheel links op de achtergrond een gedeelte van enkele huizen aan de Lange Nieuwstraat (03/06/1963, G.J.C.A. Smilda)

Gezicht op de zijgevel in de Groenestraat van het voormalige Wilhelmina Kinderziekenhuis (Nieuwegracht 137) te Utrecht.

Gezicht op de zijgevel in de Groenestraat van het voormalige Wilhelmina Kinderziekenhuis (Nieuwegracht 137) te Utrecht.

Hoewel ik heel blij ben met mijn appartement is ‘t toch eeuwig zonde hoe de stedelijke planners de stad toch gruwelijk hebben beschadigd in de jaren 70 en 80. Zo’n oud hofje is natuurlijk vele malen mooier dan dat lelijke WKZ. Om nog maar niet te beginnen over het hoogstandje wansmaak: Hoog Catherijne en Neudeflat (nota bene een monument van jaren 60 architectuur).

Plekjes

Naast en achter casa ABC huis ligt een enorme tuin, een zone van serene stilte en rust midden in het centrum van Utrecht. In die tuin zit een soort van bufferzone van rust, gevormd door oude panden van de bakkerij (plus grote schoorsteen) en een oud laboratorium van het WKZ. De eigenaren van de tuin laten deze gebouwen in de bufferzone verwaarlozen en ze staan op instorten. Normaal gesproken kan je er niet kijken, maar omdat het hek open stond ivm metselwerkzaamheden hebben Mark en ik de trap gepakt om eens over de muur te turen naar de voormalig bakkersgebouwen :) Leuk om te zien dat er nog dergelijke plekjes bestaan midden in de stad, maar zonde dat men het zo laat vervallen…

Oude vervallen bakkerij

Oude vervallen bakkerij

MOMA – Museum Of Modern Art

Op mijn laatste dag in New York ben ik weer naar het MOMA gegaan; het Museum Of Modern Art. Ik was er in 2007 ook al met Joost geweest. Naast de vaste collectie die ik al grootendeels had gezien was er een tijdelijke tentoonstelling: Van Gogh and the Colors of the Night. De tentoonstelling ging zoals de titel al doet vermoeden over zijn passie om schemeringen en zonsondergangen te schilderen. De meeste schilderijen waren afkomstig uit Nederland (het Van Gogh museum, het Centraal Museum en ‘t Kröller Müller). Het grappige is dat ik op het einde van mijn reis hier in New York de aardappeleters zie hangen, terwijl ik dat vlak voor mijn vertrek vanuit Nederland ook in Amsterdam heb gezien :)

Ook hier hadden ze brieven van Vincent liggen die hij schreef aan zijn broer Theo. In de brief waarin hij zijn broer een schets stuurde van De Aardappeleters schreef hij dat hij zich verwonderde dat ie nog geen woord van Theo had gehoord en vertelde hij dat hij net thuis was gekomen van de boerderij waar hij de aardappeleters had geschilderd. Het geeft toch wel een extra dimensie aan het papiertje als je ook kan lezen wat er staat. Er stond een vrouw naast me en die zei: who can read that? Waarop haar man/vriend antwoorde: first of all, it’s in Dutch. Vrouw: oooooh. Wederom een typisch geval van wereldvreemde Amerikanen. Op zich ook wel te verwachten van een land wat zijn nationale sporttoernooi The World Series noemt, terwijl er geen ander land aan meedoet. Typerend voor het wereldbeeld van de gemiddelde Amerikaan.

Wederom was de impressionisten afdeling erg leuk om te zien, hier heb ik twee detail opnamen gemaakt van Port-en-Bessin (links, 1888) en Setting Sun, Sardine Fishing, Adagio, Opus 221 (rechts, 1891) van Paul Signac. Één van de drijvende krachten achter het pointillisme.

Verder was er ook nog een tentoonstelling over prefab houses en modulair bouwen, en er was een kleine tentoonstelling naar aanleiding van het recent aangekochte werk van Rem Koolhaas: Plan of Dreamland. Nederland was dus goed vertegenwoordigd in de losse tentoonstellingen ;)

Na de tentoonstellingen te hebben bezocht was het tijd om weer even wat plaatjes te schieten van het MOMA en omgeving. Daarna ben ik wat gaan experimenteren met het fotograferen van bewegende onderwerpen, en dat ging me vrij goed af. Zie hier een slideshow van foto’s die ik vandaag heb gemaakt:

Morgen ochtend ga ik weer een autotje ophalen (deze keer een kleine economy) voor een weekje. Het plan is om vrijdag weer in Boston aan te komen zodat ik nog even wat tijd heb met Colin en Amy voordat ik zondag weer terug vlieg naar Nederland…

Cape Cod

Ik zit nu in Cape Cod (Wellfleet om precies te zijn), een klein stukje ten Noorden van Boston. Ik heb een motelletje genomen voor 2 nachten en gisteren ben ik na het inchecken gelijk een stuk gaan lopen door het National Park richting Marconi Beach (het strand waar Marconi zijn telegraaf signalen heeft verzonden). De receptie had een soort van kaartje gemaakt wat totaal niet op schaal was. Op zich geen probleem, ware het niet dat ik met mijn ouders aan het bellen was en de afslag had gemist. Dus ik was veel langer aan het lopen dan zou moeten, tot ik eindelijk aan de top van het duin kwam. De kust hier is eigenlijk een hele lange duin die dan opeens 20 meter stijl naar beneden afbreekt naar het strand. Er stond nog een man te kijken en die drukte me op het hart niet via het duin naar beneden te gaan want dat was slecht voor de duinen. Nu was ik alleen min of meer verdwaald, nouja verdwaald. Als ik terug zou lopen zou ik ook wel weer bij het motel komen. Maar de kaart ging uit van Marconi Beach parking lot, en ik had uiteindelijk niet dat eind gelopen om niet naar het strand te kunnen lopen. Dus toen die man vertrokken was ben ik, foei foei, toch langs het duin naar beneden gegaan. Heel relaxed leeg strand, me de Atlantische oceaan die op de kust breekt. Flink koud water trouwens! Dus via het strand ben ik naar de parkeerplaats gelopen waar ik de route hebt gezocht. ‘De Route’ is niet meer dan een veredeld wildpad door het bos, maar het ging vrij goed :)

Onderweg heb ik nog een paar keer geprobeerd Colin te bellen, maar die had zijn telefoon uitstaan. Naar wat nu blijkt heeft ie hem een wasbeurt gegeven dus bellen zit er voor hem even niet meer in ;)

Vandaag ben ik een stukje gaan rijden en wilde ik naar de Cape Cod lighthouse. Ik stuitte alleen op een oude verlaten airforce base waar ik wat fotos heb gemaakt. Van die verweerde huisjes met afbladerende verf; doet ‘t altijd goed :) Daarna de lighthouse bezocht maar je kon helaas niet, zoals ik had gehoopt, het strand zien. Laat staan het strand opwandelen…

Dus maar weer een stukje verder mit dem wagen. En toen vond ik een parkeerplaats aan het strand waar ik even lekker heb gewandeld. Wederom bijna helemaal leeg, op een topless dame (dat mag helemaal niet in de USA! ;) ) die aan het huppelen, springen, en zich in de vreemdste posities aan het manouvreren was in het kader van een soort van workout / middaggymnastiek. Na ca drie kwartier over het strand gewandeld te hebben ben ik verder gereden naar Provincetown. Wederom een heel leuk plaatsje (evenals Welfleet) maar weer veel oude vandagen en bovenmodele ouderen. Wel veel foto’s gemaakt van een vervallen pier en vissersboten en even een pita mediteranian gelunched.

Om ca 14:30 ben ik weer teruggereden naar het motel om even de auto een beetje schoon te maken. Ik had hem gisteren al door een wasstraat gereden maar vooral in de portieren zat nog veel stof van Arizona en dergelijke. Dus even poetsen voordat ik hem donderdag weer ga inleveren :) Tussendoor nog een wasje draaien en een jupilertje drinken (die verkopen ze hier ook:).

From Maine to New Hampshire

Today I woke up at 05:00 after a mere five hour sleep. The reason was that I wanted to see the sun rise at Marshall Point, where Portland’s (and Maine’s oldest) Lighthouse stands. Waking up went better than I thought and I was the first photographer to reach the scene:

After shooting several photographs using 2 stop bracketing (in order to create HDR photographs) I drove -accidentily- past Scarborough Marsh.

The Scarborough Marsh accounts for 15% of the state’s total tidal marsh area, making it the largest contiguous marsh system in the State of Maine. Salt marshes are one of the rarest habitat types in Maine, consisting of less than 19,000 acres (or less than 0.01% ) of Maine’s total 21,146,600 acres. Salt marshes account for only 0.4% of Maine’s entire wetland acreage.

After having spent about an hour in the marsh, making photographs of the fog, I drove off passing several more fisherman’s docks.

Nice old gas pumps near the Covered Bridge, Newry, Maine.

A covered bridge near Newry, Maine.

This nice yellow Honda Trail 90 is for sale for $ 1295.-, a bit much as I would have expected much lower prices here in the US. The engine would be nice for my CD 50 though ;)