Na ruim een jaar is het zo ver, Colin en Amy hebben Boston verlaten en zijn weer geland op Schiphol waar ze spontaan werden onthaald door een breed uitgelopen welkomst comitée. Colin ziet er nog net zo stoer uit als vóór zijn vertrek 
Na Schiphol zijn we met zijn allen naar Colin’s ouders in Laren gegaan voor een Ouhollandsch friekandellen en kaassoufle feest. Welkom thuis!
Colin & Amy op Schiphol
Vanochtend was mijn zusje eindelijk verlost van haar immense buik en kwam mijn favoriete nichtje (na een kleine twee weken langer in een warm vruchtwater badje te hebben vertoefd) ter wereld. Kortom, ik ben wederom een trotse oom van -deze maal- een heel leuk nichtje 
Merel et ta uncle du sucre
Vandaag waren we uitgenodigd bij Sebastien & Patricia voor een housewarmings brunch in hun appartement in Oud Zuid. Nadata Sebastien de rondleiding had verzorgd had Patricia -onder andere- erg fijne gegrilde aubergines gemaakt Nadat Patricia naar wat vriendinnen moest voor een bruiloft-brainstorm zijn wij door het Vondelpark gelopen en hebben we meest beroerde cappuccino (de domo lang lekker was al heel lang niet meer lekker) gedronken boven een eendentoilet. Als je dus nog eens in ‘t Vondelpark bent, sla dan gerust het melkhuis over en loop een stukje door naar het terras van het filmmuseum. Helaas begon het daarna te regenen om niet meer te stoppen.
Housewarmings brunch Sebastien & Patricia
Redelijk doorweekt kwam ik uiteindelijk weer thuis (ik was gaan lopen, dat leek me ‘s ochtends wel fijn plan). Snel even gedouched en wat droogs aangetrokken om weer (nu mét paraplu en fiets) de regen te trotseren want ik had met Joris (& friends) afgesproken om wat te gaan eten bij West aan de Vleutenseweg. Toch nog redelijk vochtig schoof ik uiteindelijk een half uurtje te laat aan. Helaas was ook dit eetcafé (in navolging van eerder genoemde cappuccino ervaring) niet echt heel bijzonder. Hoewel het er best gezellig uitzag, de tent afgeladen was en het eten ook best aardig was, was de kaasfondue te koud, had de kok last van haaruitval toen hij kruidenboter aan het snijden was, kwam de (overigens erg lekkere) Merlot niet, kregen we koffie in plaats van de bestelde capuccino en klopte de rekening niet. Hoewel de serveerster best leuk was liep ze toch het grootste deel van de tijd rond met een blik alsof ze iedereen naar een onbewoond eiland afgeladen met ongedierte wenste. Iets te veel negatieve punten om er nog een keertje heen te gaan. Na de koffie-oh-hadden-jullie-cappuccino-besteld zijn we in de zon (waar was hij toch de hele dag?) naar Ekko gefietst waar The Pains Of Being Pure At Heart optrad. Een leuk Indie Rock bandje uit New York dat nog zo klein was dat ze slechts drie kwartier hebben gespeeld bij gebrek aan materiaal. Hoewel kort, zeker de moeite waard
The Pains Of Being Pure At Heart
Nog brak van de sei bottiglie liep ik op deze pinkpop maandag morgen wederom naar Mark. Gisteravond hadden Arjan, Mark en ik afgesproken om vandaag met Mark’s 8 cilinder Ford Country naar Theehuis Rhijnauwen te rijden om een Spek-Kaas (zonder kaas voor Arjan) pannenkoek te gaan ontbijten. Wat is zo’n stevige pannenkoek in de zon toch fijn na een avond wijn drinken…
Theehuis Rhijnauwen
‘s Middags ben ik wat verhuisdozen gaan leeghalen en heb ik mijn Gentoo Linux Server(tje) uitgepakt en aangesloten. Ik had hem zonder al te veel problemen weer up and running, maar de grote uitdaging moest nog beginnen. Gentoo was namelijk al ruim een jaar niet meer geupdate, en eerlijk gezegd had ik er weinig vertrouwen in dat hij zonder problemen geupgrade kon worden. Gentoo is, in tegenstelling tot vrijwel alle andere Linux distributies, een source distributie. Dat wil zeggen dat Gentoo alles van source compileert, terwijl vrijwel alle andere distributies voorgecompileerde (binary) bestanden installeren. Het voordeel is dat de gecompileerde pakketten uitstekend zijn afgestemd op je systeem, het nadeel dat het heel erg lang duurt. Gentoo bleek de grote update test met vlag en wimpel te doorstaan en zonder noemenswaardige problemen (maar wel heel lang wachten) te updaten; dat had ik echt niet verwacht. Ik ben nu nog blijer met Gentoo op mijn meterkastserver dan ik al was
Vanacht was mijn éérste nacht in mijn nieuwe woning, en wat heb ik beroerd geslapen zeg. Dat is op zich niet nieuw, want in een hotel slaap ik de eerste avond vaak ook slecht. Het zal wel iets met wennen aan een nieuwe omgeving te maken hebben ofzo
Toen ik ‘s middags mijn cross-hybride aan het uitpakken en in elkaar aan het zetten was zag ik Mark een beetje tafel schuren en wijntjes drinken in zijn tuin. Toen ik klaar was met mijn fiets besloot ik dan ook de doos witte (Australische) wijn die ik de dag ervoor bij de Makro had gehaald (compensatie voor de voorgaande bbq en wijn avonden) langs te brengen bij Mark. Daar aangekomen besloten we gelijk maar een fles open te trekken (nouja, er stond al wat open aangezien Mark al om een uurtje of elf was begonnen) toen Arjan belde om wat te gaan drinken. Wat een timing… dus Arjan wist niet hoe snel bij naar ‘t centrum moest komen fietsen. Lange nacht nummer drie was begonnen
Voor de niet-intimi is de titel van deze topic natuurlijk wartaal. In tegenstelling tot wat je zou verwachten is dit geen geheime code, maar slechts de constatering dat Wouter vandaag weer zijn tellertje mocht ophogen. Kortom, hij is jarig! En om dat te vieren zijn Wouter, Arjan en ik ‘s middags wat gaan drinken op ‘t Ledig Erf, en ‘s avonds wat gaan eten bij Le Clochard. Hoewel Wouter niet echt van feestelijkheden houdt, hebben we toch nog een klein feestelijk tintje kunnen organiseren door de ober zo ver te krijgen hem een Dame Blanche te berzorgen met een sterretje!
WHB 33 - Wat een feest!
Vandaag was ik enigzins klaar met klussen dus was ik niet van plan heel veel te gaan doen. Reden genoeg dus om met Arjan af te spreken op ‘t Ledig Erf voor een paar Weihenstephaners. De heilige drie-eenheid was vandaag gebroken want het derde wiel aan de wagen ( ) had vandaag een afspraakje. Desalnietemin vermaakten Arjan en ik ons uitstekend; het weer was super en het Duitse gerstennat uit de oudste brouwerij ter wereld vloeide rijkelijk.
Toen ik na de gezellige middag Arjan mijn appartement liet zien riepen we naar Mark of zijn BBQ nog aanstond. Daarop riep hij terug: ‘nee, maar ik kan hem wel even opstoken!’. Dus zo wandelden wij naar de AH op de Twijnstraat om wat BBQ vlees en twee flesjes wijn te halen. Lange wijnnacht numer twee binnen vier dagen was begonnen…
Omdat het vandaag Hemelvaart is konden Wouter en Marten helpen met Laminaat leggen. Het schilderen was al een poosje af, maar het laminaat blijkt toch nog best een klus te zijn. Toen Marten in de loop van de middag weer vertrokken was om zijn geliefde van schiphol op te halen, en zich zelf nog even voor te bereiden voor zijn weekje naar Roemenië (hij is nóg meer vakantieman dan Frits Bom) riep overbuurman en mede ex-M’dijker Mark (Mi Vino Es Su Vino)) vanuit zijn achtertuin of we zin hadden in een satétje. Dat lieten we ons natuurlijk geen twee maal zeggen, dus hongerig en dorstig van een dag (zeg maar gerust week) klussen wandelden we naar Casa ABC waar reeds redelijk wat publiek in de tuin was aangeschoven.
De honger werd gestild, de dorst werd gelest, er werd nog een aantal keer voor gezorgd dat de dorst toch echt wel goed was gelest, er werd veel Ibiza global radio geluisterd, er werd nog een aantal keer voor gezorgd dat we toch echt geen dorst meer hadden, er werd nog een beetje gesjanst door niet nader te noemen personen, en moe, voldaan en verzadigd vertrokken Wouter en ik rond een uurtje of drie in de ochtend naar de Zeeheldenbuurt. Dit was mijn eerste avond op de ABC, en volgens mij gaan er nog wel wat meer volgen
Vandaag, 10 jaar nadat Ruben en Nadine samen kwamen (en in Utrecht de koninginnenacht gaat beginnen) zijn ze getrouwd! Van Harte!
De zoen
Bubbels kwadraat
Ik had nooit gedacht dat ik dit jaar weer oud en nieuw op ‘t Noordelijk halfrond zou vieren, maar ik heb er geen spijt van Australië is een mooi avontuur geweest, maar ik vind het helemaal niet erg om weer terug te zijn
