Ik ben zojuist even officieel Man Bijt Hond fan geworden. De NCRV heeft leden nodig om hun A-status te behouden, en dus programma’s als Man Bijt Hond te kunnen blijven maken. Hoewel ik niet per se fan ben van alle programma’s van de NCRV moet ik wel altijd erg lachen om de grappige items van Man Bijt Hond. Vandaar dat ik graag deze programmamakers steun, en als leuke bonus ontvang ik er ook nog een schitterend Man Bijt Hond schort voor terug. Nu nog een keuken…. En een huis… 
Vandaag werd ik wakker met het vrolijke kabaal van mijn favoriete neefje op de achtergrond. Hij was flink met blokken aan het spelen en riep steeds om opa en oma op de achtergrond.
Het was vandaag prachtig herfstweer (lees, grauw, regenachtig en fris; kortom echt herfst) dus ik ben vooral binnen geweest. Aan het einde van de middag heb ik de bus naar Utrecht gepakt om met Wouter wat te gaan eten en drinken. Het was alsof ik niet ben weggeweest, die blonde krullenbol is helemaal niet veranderd in de tussentijd 
Ze hadden bij de Zaak sinds kort Leute Bok op te tap, dus die hebben we direct maar even besteld Daarna zijn we, om budget technische redenen, wat gaan eten bij de Clochard. Als vanouds weer eens een saté genomen. Ze hebben in Australië wel iets wat er op lijkt, maar echte saté met pindasaus wordt daar niet echt gemaakt. We hebben nog geprobeerd Arjan over te halen om ook te komen eten maar hij had al gegeten en was te druk met afstuderen
Na op 3 dagen na een half jaar in het buitenland te hebben doorgebracht ben ik weer in Nederland aangekomen. Om dat moment te vieren zijn we (ik en mijn ontvangstcommité) naar de Lage Vuursche getogen om daar een Oud Hollandsche Pannekoek met Ardennenspek en Kaas te eten. De herfst is hier behoorlijk ingezet en hij ruikt hier in Nederland toch echt anders dan in andere delen van de wereld. Dat zijn toch de kleine dingen die je mist als je weg bent
Vandaag was mijn laatste dagje in Boston en de afsluiter van mijn 6 maanden reizen. Voordat ik om 15:30 mijn auto op Boston airport in moest leveren zijn we nog even met zijn 5-en de stad in gegaan om nog een beetje de stad te bekijken. Gelukkig dat het schitterend weer was vandaag, want dan heb ik toch nog een beetje een rondleiding gehad. Vorige keer dat ik met Amy en Colin op stap kon zijn we uit angst te verdrinken het huis niet meer uitgeweest
Colin en Amy voor de voordeur van hun appartementen complex in Jamaica Plain, Boston.
Charlotte, Amy en Lotte zijn als voormalige huisgenoten weer herrenigd Alleen Stacy ontbreekt nog, maar aangezien die net een hongerige zuigelinge in huis heeft zat het er voor haar niet in om de reunie compleet te maken.
Colin’s Private shopper
De stoere bikkel kijkt toe of zijn private shopper wel zijn werk goed doet
Charlotte vond het niet leuk dat ik alleen maar krantenbakken wilde fotograferen, ze vond zichzelf toch beter fotomateriaal
Mooi herfstkleuren palet in een Maple tree
Amy probeert op een lastige manier het gras van dichterbij te bekijken…
…Charlotte heeft een handiger manier verzonnen.
Uiteraard moeten CharLotte2 ook nog even op de foto bij de eendjes
Zaterdag zijn we met de auto (wat gezien de verkeersdrukte een slecht idee bleek te zijn) naar Salem gereden. De herinneringen aan de heksenverbrandingen in 1692 wordt levendig gehouden en (gezien het macabere karakter) vreemd genoeg door de bewoners gekoesterd. Vanwege dit griezelige verleden is Salem de place to be tijdens Halloween, en het plaatsje staat vol kraampjes, verklede mensen, spookhuizen, heksen wandelingen, heksen musea en andere horror activiteiten. Kortom, een leuk dagje uit en de kans om nog even een Cheesecake te scoren alvorens naar Nederland te vertrekken
Na Salem hebben we Lotte en Charlotte opgehaald van het vliegveld en zijn we terug naar Jamaica Plain gereden. Omdat iedereen wel hongerig was geworden -hetzij van de vliegreis en bijbehorende jet-lag, hetzij van het niets doen in het park- zijn we ‘s avonds naar een restaurantje gewandeld voor een All American Hamburger. De serveerster vond onze fooi van ca $ 4,- te karig en kwam woedend verhaal halen; hoe we het in godsnaam in ons hoofd durfden te halen haar zo weinig fooi te geven en of we wel even wat meer achter wilden laten. Hoewel wij met stomheid geslagen toekeken naar deze uitval en we eigenlijk geneigd waren de $ 4,- fooi terug te nemen na deze tafel terreur, hebben we toch nog het fooi bedrag ruim verdubbeld. We zijn te goed voor deze wereld…
Colin kijkt nonchalant over het water van Salem (vergroten)
Amy geniet van het kodak foto moment (vergroten)
Zonnige balonnen (vergroten)
Iemand heeft het pompoen snijden tot kunst verheven
Je kan met die kleuren niet genoeg Maple trees fotograferen
Zie dan toch, die mooie kleuren
Even relaxen in het park…
…met strak blauwe lucht…
…Colin valt gewoon in slaap in de zon. Amy is zelfs een beetje verbrand in de zon. Ik ook trouwens, alleen herstelde ik wat sneller
Vandaag ben ik even naar het Institute of Contemporary Art (ICA) gegaan. Het was een vrij klein museum, en vooral de sculpturen van alledaagse objecten van Tara Donovan spraken me erg aan. Ze maakte reliëfen en berglandschappen van plastic bekertjes en limonade rietjes, grote kubussen van miljoenen naalden, tandenstokers en veiligheidsglas, landschappen van plakband en stalagmieten van doorzichtige knoopjes. Erg leuk en verfrissend
Thuisgekomen moesten Colin en Amy hard aan de slag om het huis klaar te maken voor het langverwachte bezoek, want morgen komen Lotte en Charlotte aan!
Colin kan niet alleen goed headbangen, hij kan ook heel goed koken en stofzuigen!
Het appartement is zo groot dat hij met de fiets van de keuken naar de slaapkamer moet rijden, wat een luxe!
Volgens Professor Steve Jones (Geneticus) is, vanwege het ontbreken van natuurlijke selectie en het weinige aantal mutaties (vanwege jonge vaders), de menselijke evolutie tot een halt gekomen. Dat is nogal wat!
Er zit wel wat in. Als je kijkt naar het principe van survival of the fittest. Vroeger was de fittest degene die de beste genen had, daardoor het beste was aangepast aan zijn omgeving en dus het beste kon overleven. Deze genen overleefden dankzij veel nageslacht, slechtere genen verdwenen. Tegenwoordig is eigenlijk geen sprake meer van de fittest, omdat vrijwel iedereen kan overleven dankzij onze geneeskunst. De meest fitte persoon in onze moderne maatschappij is tegenwoordig de persoon die het beste geld kan verdienen, en dat hoeft niet altijd de persoon te zijn met de beste genen.
Soms denk ik zelfs dat er sprake is van een negatieve evolutie. Hoog opgeleiden blijven vaak kinderloos of krijgen weinig kinderen. Soms vanuit idiologisch standpunt (de wereld is al zo vol), soms omdat ze meer waarde hechten aan zaken die je moeilijk vol kan houden als je kinderen hebt. Of gewoon omdat ze te laat zijn. Maar als ik door de stad loop, dan zie ik zo ontzettend veel idioten voorbij komen die wel hordes nageslacht hebben geproduceerd. Kortom, we gaan achteruit mensen! Ga heen en reproduceer uzelve!
Maar ik denk dat het bovenstaande toch een tijdsopname is. Op een gegeven moment zullen de omstandigheden gaan veranderen (wereldwijde epidimie (SARS, Ebola, Vogelgriep),nieuwe ijstijd,meteorinslag,kolonisatie van planeten?) waar toch het survival of the fittest principe weer gaat gelden.
Papa-ooma-mow-mow, papa-ooma-mow-mow
Papa-ooma-mow-mow, papa-ooma-mow-mow
Ooma-mow-mow, papa-ooma-mow-mow…
