Bij deze een impressie van de foto’s die ik de afgelopen week tijdens mijn reis door New England (Maine, Vermont, New Hampshire en Massachusetts) heb gemaakt:

Ik zit nu in Cape Cod (Wellfleet om precies te zijn), een klein stukje ten Noorden van Boston. Ik heb een motelletje genomen voor 2 nachten en gisteren ben ik na het inchecken gelijk een stuk gaan lopen door het National Park richting Marconi Beach (het strand waar Marconi zijn telegraaf signalen heeft verzonden). De receptie had een soort van kaartje gemaakt wat totaal niet op schaal was. Op zich geen probleem, ware het niet dat ik met mijn ouders aan het bellen was en de afslag had gemist. Dus ik was veel langer aan het lopen dan zou moeten, tot ik eindelijk aan de top van het duin kwam. De kust hier is eigenlijk een hele lange duin die dan opeens 20 meter stijl naar beneden afbreekt naar het strand. Er stond nog een man te kijken en die drukte me op het hart niet via het duin naar beneden te gaan want dat was slecht voor de duinen. Nu was ik alleen min of meer verdwaald, nouja verdwaald. Als ik terug zou lopen zou ik ook wel weer bij het motel komen. Maar de kaart ging uit van Marconi Beach parking lot, en ik had uiteindelijk niet dat eind gelopen om niet naar het strand te kunnen lopen. Dus toen die man vertrokken was ben ik, foei foei, toch langs het duin naar beneden gegaan. Heel relaxed leeg strand, me de Atlantische oceaan die op de kust breekt. Flink koud water trouwens! Dus via het strand ben ik naar de parkeerplaats gelopen waar ik de route hebt gezocht. ‘De Route’ is niet meer dan een veredeld wildpad door het bos, maar het ging vrij goed

Onderweg heb ik nog een paar keer geprobeerd Colin te bellen, maar die had zijn telefoon uitstaan. Naar wat nu blijkt heeft ie hem een wasbeurt gegeven dus bellen zit er voor hem even niet meer in

Vandaag ben ik een stukje gaan rijden en wilde ik naar de Cape Cod lighthouse. Ik stuitte alleen op een oude verlaten airforce base waar ik wat fotos heb gemaakt. Van die verweerde huisjes met afbladerende verf; doet ‘t altijd goed Daarna de lighthouse bezocht maar je kon helaas niet, zoals ik had gehoopt, het strand zien. Laat staan het strand opwandelen…

Dus maar weer een stukje verder mit dem wagen. En toen vond ik een parkeerplaats aan het strand waar ik even lekker heb gewandeld. Wederom bijna helemaal leeg, op een topless dame (dat mag helemaal niet in de USA! ) die aan het huppelen, springen, en zich in de vreemdste posities aan het manouvreren was in het kader van een soort van workout / middaggymnastiek. Na ca drie kwartier over het strand gewandeld te hebben ben ik verder gereden naar Provincetown. Wederom een heel leuk plaatsje (evenals Welfleet) maar weer veel oude vandagen en bovenmodele ouderen. Wel veel foto’s gemaakt van een vervallen pier en vissersboten en even een pita mediteranian gelunched.

Om ca 14:30 ben ik weer teruggereden naar het motel om even de auto een beetje schoon te maken. Ik had hem gisteren al door een wasstraat gereden maar vooral in de portieren zat nog veel stof van Arizona en dergelijke. Dus even poetsen voordat ik hem donderdag weer ga inleveren Tussendoor nog een wasje draaien en een jupilertje drinken (die verkopen ze hier ook:).

As I am going back to Holland, and I’m not getting the impression that a lot of English speakers are reading my blog, I will switch back to Dutch again. However, if you are an English reader you can either click here to translate my blog into Mickey Mouse English, or start bashing me in the comments below